jagatprahṛṣyatyanurajyate ca |
rakṣāṁsi bhītāni diśo dravanti
sarve namasyanti ca siddhasaṅghāḥ || 11-36||
स्थाने हृषीकेश तव प्रकीर्त्या
जगत्प्रहृष्यत्यनुरज्यते च |
रक्षांसि भीतानि दिशो द्रवन्ति
सर्वे नमस्यन्ति च सिद्धसङ्घाः ||११- ३६||
होता जगत् अनुरक्त हर्षित आपका कीर्तन किये ।
सब भागते राक्षस दिशाओं में तुम्हारा भय लिये ॥
नमता तुम्हें सब सिद्ध- संघ सुरेश ! बारम्बार है ॥
हे हृषीकेश! समस्त ये उनका उचित व्यवहार है ॥ ११ । ३६ ॥
Worthily, Lord of Might!
The whole world hath delight
In Thy surpassing power, obeying Thee;
The Rakshasas, in dread
At sight of Thee, are sped
To all four quarters; and the company
Of Siddhas sound Thy name.
kasmācca te na nameranmahātman
garīyase brahmaṇo’pyādikartre |
ananta deveśa jagannivāsa
tvamakṣaraṁ sadasattatparaṁ yat || 11-37||
कस्माच्च ते न नमेरन्महात्मन्
गरीयसे ब्रह्मणोऽप्यादिकर्त्रे |
अनन्त देवेश जगन्निवास
त्वमक्षरं सदसत्तत्परं यत् ||११- ३७||
तुम ब्रह्म के भी आदिकारण और उनसे श्रेष्ठ हो ।
फिर हे महात्मन! आपकी यों वन्दना कैसे न हो ॥
संसार के आधार हो, हे देवदेव! अनन्त हो ॥
तुम सत्, असत् इनसे परे अक्षर तुम्हीं भगवन्त हो ॥ ११ । ३७ ॥
How should they not proclaim
Thy Majesties, Divinest, Mightiest?
Thou Brahm, than Brahma greater!
Thou Infinite Creator!
Thou God of gods,
Life's Dwelling-place and Rest.
Thou, of all souls the Soul!
The Comprehending Whole!
Of being formed, and formless
being the Framer;
tvamādidevaḥ puruṣaḥ purāṇas-
tvamasya viśvasya paraṁ nidhānam |
vettāsi vedyaṁ ca paraṁ ca dhāma
tvayā tataṁ viśvamanantarūpa || 11-38||
त्वमादिदेवः पुरुषः पुराणस्-
त्वमस्य विश्वस्य परं निधानम् |
वेत्तासि वेद्यं च परं च धाम
त्वया ततं विश्वमनन्तरूप ||११- ३८||
भगवन्! पुरातन पुरुष हो तुम विश्व के आधार हो ।
हो आदिदेव तथैव उत्तम धाम अपरम्पार हो ॥
ज्ञाता तुम्हीं हो जानने के योग्य भी भगवन्त् हो ॥
संसार में व्यापे हुए हो देवदेव! अनन्त हो ॥ ११ । ३८ ॥
O Utmost One! O Lord!
Older than eld, Who stored
The worlds with wealth of life!
O Treasure-Claimer,
Who wottest all, and art
Wisdom Thyself! O Part
In all, and All; for all from Thee have risen
Numberless now I see
The aspects are of Thee!
vāyuryamo’gnirvaruṇaḥ śaśāṅkaḥ
prajāpatistvaṁ prapitāmahaśca |
namo namaste’stu sahasrakṛtvaḥ
punaśca bhūyo’pi namo namaste || 11-39||
वायुर्यमोऽग्निर्वरुणः शशाङ्कः
प्रजापतिस्त्वं प्रपितामहश्च |
नमो नमस्तेऽस्तु सहस्रकृत्वः
पुनश्च भूयोऽपि नमो नमस्ते ||११- ३९||
तुम वायु यम पावक वरुण एवं तुम्हीं राकेश हो ।
ब्रह्मा तथा उनके पिता भी आप ही अखिलेश हो ॥
हे देवदेव! प्रणाम देव! प्रणाम सहसों बार हो ॥
फिर फिर प्रणाम! प्रणाम! नाथ, प्रणाम! बारम्बार हो ॥ ११ । ३९ ॥
Vayu Thou art, and He who keeps the prison
Of Narak, Yama dark;
And Agni's shining spark;
Varuna's waves are Thy waves.
Moon and starlight Are Thine!
Prajapati Art Thou, and 'tis to Thee
They knelt in worshipping the old world's far light,
The first of mortal men.
Again, Thou God! again
A thousand thousand times be magnified!
Honour and worship be-
Glory and praise,- to Thee
Namo, Namaste, cried on every side;
tvamakṣaraṁ paramaṁ veditavyaṁ
tvamasya viśvasya paraṁ nidhānam |
tvamavyayaḥ śāśvatadharmagoptā
sanātanastvaṁ puruṣo mato me || 11-18||
त्वमक्षरं परमं वेदितव्यं
त्वमस्य विश्वस्य परं निधानम् |
त्वमव्ययः शाश्वतधर्मगोप्ता
सनातनस्त्वं पुरुषो मतो मे ||११- १८||
तुम जानने के योग्य अक्षरब्रह्म अपरम्पार हो ।
जगदीश! सारे विश्व मण्डल के तुम्हीं आधार हो ॥
अव्यय सनातन धर्म के रक्षक सदैव महान् हो ॥
मेरी समझ से तुम सनातन पुरुष हे भगवान् हो ॥ ११ । १८
Ah, Lord! I worship Thee, the Undivided,
The Uttermost of thought,
The Treasure-Palace wrought
To hold the wealth of the worlds;
the Shield provided
To shelter Virtue's laws;
The Fount whence Life's stream draws
All waters of all rivers of all being:
The One Unborn, Unending:
Unchanging and Unblending!
tasmātpraṇamya praṇidhāya kāyaṁ
prasādaye tvāmahamīśamīḍyam |
piteva putrasya sakheva sakhyuḥ
priyaḥ priyāyārhasi deva soḍhum || 11-44||
तस्मात्प्रणम्य प्रणिधाय कायं
प्रसादये त्वामहमीशमीड्यम् |
पितेव पुत्रस्य सखेव सख्युः
प्रियः प्रियायार्हसि देव सोढुम् ||११- ४४||
इस हेतु वन्दन- योग्य ईश! शरीर चरणों में किये ।
मैं आपको करता प्रणाम प्रसन्न करने के लिये ॥
ज्यों तात सुत के, प्रिय प्रिया के, मित्र सहचर अर्थ हैं ॥
अपराध मेरा आप त्यों ही सहन हेतु समर्थ हैं ॥ । ११ । ४४ ॥
Therefore, with body bent
And reverent intent,
I praise, and serve, and seek Thee, asking grace.
As father to a son,
As friend to friend, as one
Who loveth to his lover, turn Thy face
In gentleness on me!
kārpaṇyadoṣopahatasvabhāvaḥ
pṛcchāmi tvāṁ dharmasammūḍhacetāḥ |
yacchreyaḥ syānniścitaṁ brūhi tanme
śiṣyaste’haṁ śādhi māṁ tvāṁ prapannam || 2-7||
कार्पण्यदोषोपहतस्वभावः
पृच्छामि त्वां धर्मसम्मूढचेताः |
यच्छ्रेयः स्यान्निश्चितं ब्रूहि तन्मे
शिष्यस्तेऽहं शाधि मां त्वां प्रपन्नम् ||२- ७||
कायरपने से हो गया सब नष्ट सत्य- स्वभाव है ।
मोहित हुई मति ने भुलाया धर्म का भी भाव है ॥
आया शरण हूँ आपकी मैं शिष्य शिक्षा दीजिये ॥
निश्चित कहो कल्याणकारी कर्म क्या मेरे लिये ॥ २ । ७ ॥
In pity lost, by doubtings tossed,
My thoughts- distracted- turn
To Thee, the Guide I reverence most,
That I may counsel learn:
If you are not able to see the devanagari script correctly, please see this article about the settings required for your OS and browser, posted on Hindi Wikipedia.
Hindi Verse translation in the above post is taken from Shri Hari Gita by Pandit. Deenanatha Bhargava Dinesh. English Verse translation in the above post is taken from Song Celestial by Sir Edwin Arnold from the Sanskrit Documents website.
